لیست مدارس تهران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

کودکانه هایی که پشت نیمکت یخ زد/سوز سرما همنشین دانش آموزان محروم
منبع خبر:خبرگزاری مهر
کرمان – هنوز هم دغدغه برخی از دانش آموزان وجود بخاری نفتی در مدارس است اما در روستایی دور افتاده در سردترین نقطه کرمان ۴۰ دانش آموز بدون چهار دیواری پشت نیمکت می نشینند.
سه شنبه, 30 آذر 1395

خبرگزاری مهر – گروه استان ها: این روزها دغدغه بسیاری از والدین نوع خدمات آموزشی به کودکانشان در مدارس هوشمندی است که تبلت جای دفتر را گرفته و تخته های هوشمند هم به جای تخته سایه مقابل فرزندانشان است، استفاده از پیشرفته ترین تکنولوژی های روز برای تهویه متبوع کلاس های درس، روشنایی کلاس ها و امنیت روحی و روانی دانش آموزان حرف اول را در مدارس می زند.

نوع پوشش، تغذیه،  و هزاران موضوع دیگر عنوان همایش هایی می شود که کارشناسان دور میزهای رنگارنگش جمع می شوند و برای بهتر شدن رفاه دانش آموزان تصمیم می گیرند.

در چنین شرایطی شاید کسی باور نکند هنوز هم در استان کرمان که به عنوان یکی از استان های برخوردار کشور شهرت دارند هنوز هم هستند مدارسی که حتی از داشتن دیواری کلاس هم محروم هستند.

چندی قبل بود که خبر از وجود مدرارس درختی در جنوب کرمان رسید و پس از آن بود که مشخص شد که با وجود زمین لرزه های پیاپی در زرند دانش آموزان در یکی از مدارس تخریب شده در زمین لرزه چند سال قبل در حال تحصیل هستند.

همه این ها را اگر در کنار مدارس کپری که در کرمان وجود دارد کنار بگذاریم، هیچ یک را نمی توان به مدرسه دهستان سرمشک در شهرستان رابر مقایسه کرد.

روزگار عجیب ۴۰ دانش آموز در روستای دور افتادهشرایط این مدرسه ۴۰ نفر که با یک معلم اداره می شود را باید به عنوان یکی از محروم ترین مدارس استان کرمان در حالی تصور کرد که بدانیم این بار این مدرسه نه در مناطق دور افتاده جنوب کرمان قرار دارد و نه در شوره زارهای ریگان و فهرج، بلکه این مدرسه در شهرستان رابر در یکی از سردترین شهرستانهای مرکزی استان کرمان قرار دارد.

مدرسه سرمشک در یکی از سردترین  مناطق استان کرمان قرار دارد، طبق اعلام سازمان هواشناسی شهرستان رابر به دلیل کوهستانی بودن و ارتفاعش از سطح دریا سردترین دمای استان کرمان را در سال تجربه می کند و بارش های متوالی باران و برف در این بخش از استان شهره است.

برای درک بهتر شرایط این مدرسه باید کمی از  آسایش روزانه مان فاصله بگیریم و تصور کنیم که در دشتی در میانه چند روستا چادری کهنه برپا شده و عده ای دانش آموز در سرمای زیر صفر درجه هر روز مجبورند کیلومترها راه را طی کنند تا به این چادر برسندبرای درک بهتر شرایط این مدرسه باید کمی از رفاه و آسایش روزانه مان فاصله بگیریم و تصور کنیم که در دشتی در میانه چند روستا چادری کهنه برپا شده و عده ای دانش آموز در سرمای زیر صفر درجه هر روز مجبورند کیلومترها راه را طی کنند تا به این چادر برسند.

درون چادر نه خبری از نیمکت است و نه ابتدایی ترین امکانات رفاهی و آموزشی، کل داشته های این مدرسه یک زیر انداز و یک تخته سیاه شکسته است که روزانه ۴۰ نفر را دور هم جمع می کند به امید اینکه بتوانند روزگار بهتری را برای خود بسازند.

سرمای شدید زمستان این روزهای رابر در حالی بسیاری از مردم را خانه نشین کرده است که دانش آموزان روستاهای خنکوئیه، ابکوچ و سرمشک، گردوستان و گنگاو باید هر روز دو کیلومتر راه را برای رسیدن به این مدرسه طی کنند.

این در حالی است که کوهستانی بودن منطقه و شرایط بد اقلیمی در کنار عدم وجود راه مناسب بسیاری از این دانش آموزان را مجبور می کنند دشت و بیابان ها را برای رسیدن به این مدرسه چادری پشت سر بگذارند.

والدین دانش آموزان سعی می کنند با توجه به شرایط اقلیمی چادر را در گرمترین منطقه بنا کنند اما به گفته محمد یکی از والدین این کودکان، مدرسه گاه در باغ هایی که دور آن حصار وجود دارد و گاه میانه راه روستاها راه اندازی می شود که در کنار امنیت نسبی راه دسترسی هم برای همه دانش آموزان مهیا باشد.

در کنار عشایر منطقه در روستاهای اطراف ده ها خانوار زندگی می کنند و سعی ما این است که با کار و تلاش فرزندانمان را به مدرسه بفرستیم تا در آینده از شرایط بهتری نسبت به وضعیت کنونی ما برخوردار شوندمحمد به خبرنگار مهر می گوید: در کنار عشایر منطقه در روستاهای اطراف ده ها خانوار زندگی می کنند و سعی ما این است که با کار و تلاش فرزندانمان را به مدرسه بفرستیم تا در آینده از شرایط بهتری نسبت به وضعیت کنونی ما برخوردار شوند.

وی از مسئولان می خواهد فکری به حال وضعیت نا مطلوب این مدرسه بکنند و گلایه می کند که مسئولان حتی برای یک بار هم که شده برای رفع مشکل فضای مدرسه این روستا ها به این مناطق نیامده اند.

محمد شغل اکثر مردم این مناطق را دامداری و کشاورزی می داند و می افزاید: روستاهای این بخش از رابر از کمترین امکانات اولیه نیز برای آموزش و بهداشت برخوردار نیستند.

وی امیدوار است که دخترش در آینده بتواند با طی مراحل تحصیلی تجربه بهتری از زندگی را پشت سر بگذارد و ادامه می دهد: مهمترین مشکل ما در مدرسه سرمشک سرمای شدید هواست در مدرسه چادری حتی یک بخاری هیزمی هم برای گرم کردن وجود ندارد و سعی می کنیم از پتو برای گرم کردن فرزندانمان استفاده کنیم و در زمان آغاز بارندگی به خصوص بارش برف نمی توانیم بچه ها را به مدرسه بفرستیم.

وی از حضور عده ازخیران برای توزیع لوازم تحریر در روزهای گذشته در این مدرسه خبر داد و گفت: باز هم خدا را شاکریم که هنوز هم هستند افرادی که به فکر ما مردم محروم باشند.

وی در خصوص عشایری بودن منطقه نیز می گوید: عشایر مدت ها قبل به جنوب کرمان کوچ کرده اند و افرادی که در حال حاضر در مدرسه هستند ساکنان روستاهای اطراف هستند و عشایر نیستند.

مدیرکل آموزش و پرورش استان کرمان در گفتگو با مهر در خصوص وضعیت مدارس در کرمان اظهارداشت: در استان کرمان بالغ بر ۸۰۰ مدرسه غیر استاندارد وجود دارد که این مدارس در شهر کرمان تا دور افتاده ترین نقطه استان را شامل می شود.

آموزش و پرورش متولی ساخت مدارس نیست و ما فقط بهره بردار مدارس هستیم با این وجود تمام تلاش خود را برای ایجاد شرایط مطلوب برای دانش آموزان انجام می دهیممحمد محسن بیگی تاکید کرد که آموزش و پرورش متولی ساخت مدارس نیست و ما فقط بهره بردار مدارس هستیم با این وجود تمام تلاش خود را برای ایجاد شرایط مطلوب برای دانش آموزان انجام می دهیم و سعی می کنیم تمام افرادی که امکان تحصیل دارند تحت پوشش قرار گیرند که شامل مناطق روستایی و عشایر نیز می شود.

وی افزود: با وجود اینکه ما متولی ساخت و ساز نیستیم اما نگرانی های ما در خصوص وجود این تعداد مدارس که برخی غیر مقاوم نیز هستند کم نیست و خدا رو شکر می کنیم که دانش آموزان بدون بروز مشکل در این مدارس لحظات خود را می گذرانند و اتفاقی روی نمی دهد.

وی یکی از مهمترین مشکلات را کمبود اعتبار و پراکندگی بالای جمعیت در برخی از مناطق دور افتاده استان دانست و گفت: باید اعتبار ویژه مختص چنین مدارسی اختصاص یابد تا بتوانیم فضای آموزشی استاندارد را برای همه دانش آموزان ایجاد کنیم.

اتاقی برای تشکیل این مدرسه اختصاص می یابدرئیس روابط عمومی آموزش و پرورش استان کرمان در خصوص وضعیت این مدرسه به خبرنگار مهر گفت: این مدرسه در واقع جزو مدارس عشایری استان کرمان است و روستاهای اطراف مدرسه نیز عشایری محسوب می شوند.

امید سلاجقه ادامه داد: تا حدود زیادی وجود مدارس چادری در مناطق عشایری امری عادی است اما سعی می کنیم با امکانات قابل دسترس بحث گرمایش این مدارس را نیز بهبود ببخشیم.

سلاجقه افزود: طبق بررسی های ما روستاهای اطراف بیشتر کوچ رو هستند اما در این میان امکان دارد تعدادی محدودی از دانش آموزان ساکن در منطقه نیز در این مدرسه حضور داشته باشند.

وی گفت: با پیگیری های صورت گرفته قرار است در یکی از این روستاها اتاقی تهیه و از این پس کلاس درس در مکانی مسقف برگزار شود.

محرومیت و کمبود اعتبار گویی با نام مدارس عشایری گره خورده است در حالیکه با تامین کانکس و برنامه زمان بندی می توان بسیاری از مشکلات را کاهش داد اما گویی عدم برنامه ریزی مناسب یکی از مهمترین مشکلات مدارسی از این دست است.

نکته عجیب اینکه متاسفانه مسئولان اطلاع دقیقی از وضعیت عشایری و یا روستایی بودن این منطقه ندارند و البته باید به این نکته نیز اشاره کرد که وضعیت اسفبار این مدرسه را نمی توان با عشایری بودن منطقه توجیه کرد.

آخرین اخبار آموزشی

تبلیغ نمونه 2